journal of change

Po przerwie.

2011-07-11T13:20:00.000+02:00

Wiem, że nie pisałam pare dni. było to spowodowane nie brakiem czasu lecz zaniechania chęci pisania. Pamiętnik to nie jest to czym mam ochotę się zajmowac na bloggerze. Prawda jest take, że marze o prowadzeniu modowego bloga. Niestety najpierw muszę zapełnic swoją szafę ubraniami takim jakie chcę i jakie w końcu zaczną odzwierciedlac moją osobowośc. Trochę to potrwa... ;/
Tak więc moja osoba przez te kilka dni zastanawiała się co ja wyprawiam (?!) zwierzam się pustej stronie www opisując co się u mnie dzieje, robiąc przy tym z siebie kompletnego debila i nie wiedząc tak naprawdę po co się to robi. Chciałam z tego zrezygnowac, ale nie! Skończę co zaczęłam. Lub, znikne bez słowa.

Wiem, że piszę sama do siebie, ale jest tu jakieś 40 wejsc. Wiem, że to nie jest wiele, ale zastanawiam się czy jest tam ktoś, kto to czyta. Jest ?

funny time.

2011-07-07T17:04:00.000+02:00

Ognisko. Były świetnie. Oczywiście H i B nie przyjechali, ale z reszta bawiłam się naprawdę wspaniele. Żarcia pod dostatkiem, a kiedy w gre weszły przepyszne pianki to lepiej byc nie mogło. Nie działo się nic godnego opisania, powiem tylko, że kocham swoich znajomych. Wypytałam się T o E. byłam chamska, wredna i wścibska, ale trudno. Okazało się, że nie jest idealnie, i to mnie ucieszyło bo chłopak nie zmarnuje się z tą suką. Nienawidzę jej. Reszte opowiem następnym razem. :)

1..2..3 GO ! oh no.

2011-07-06T12:31:00.000+02:00

Dieta nie będzie taka prosta. Już wczoraj kilka godzin po "mocnym postanowieniu" moja "silna" wola odmówiła mi poszłuszeństwa i w ruch poszedł deser czekoladowy ;( . Dzisiaj zapewne również nic z tego nie wyjdzie bo jest długo wyczekiwane ognisko. Sami najbliżsi znajomi. Będziemy się bawic w jakieś 12 osób. Kocham moją paczkę !
Start imprezy przwidywany jest na godzine 18:00, jak zwykle zostaje na noc u M. Relacja jutro.

the end !

2011-07-05T19:12:00.000+02:00

Koniec z tym ! Nigdy nie byłam szczupła, ale to co się teraz dzieje to już spora przesada. Spasłam się i to widać. Mam 16 lat i zero kształtów !! Zaczynam bardzo ostrą akcje " koniec z tłuściochem" Od dzisiaj ! bez wyjątków. Obiecuje to sobie. Blog = motywacja ? nie wiem, ale 1 sierpnia wyjazd.
Taniec nie będzie moim jedynym rozwiązeniam. do tego rower i bieganie. CODZIENNIE.

Układamy plan:
1. 1,5 h tańca.
2. 1 h rower.
3. 30 minut biegania.
Dam radę ? Codzienny zapis i spowiedź. Bez wyjątku !
Trzeba doprowadzić samą Siebie do porządku.

Zmiany w diecie ? Od testów nic tylko czekolada i inne przekąski. KONIEC
- bez czekolady
- bez chipsów
- bez chleba
- bez mięsa
- tylko woda do picia
- warzywa
- owoce
- jogurt
NIE MA ZMIŁUJ ! rygor !

Sleeping with... MY FRIEND !

2011-07-05T17:01:00.000+02:00

Niedawno wróciłam z nocki od D. Ma 19 lat i przyjaźnimy się już od wielu lat. Różnica wieku jest spora, ale nam jakoś nigdy to nie przeszkadzało. Mój podły nastrój się zmniejszył (znowu zaczęło świecić słońce) a ja coraz przyjemniej wypowiadam się o trwających wakacjach. W gruncie rzeczy nic szczególnego się nie wydarzyło. Wczoraj byłam zawieźć papiery do szkoły i przy okazji dowiedziałam się że w szkole, do której chcę pójść najprawdopodobniej już nikogo nie przyjmą bo jest za dużo uczniów ! Tym faktem mnie zdenerwowali. Tak to się bawić nie będziemy. Do tego piszę z moim mega mądrym kolegą Tomaszem, który chodzi z moją mega znienawidzoną "koleżanką" i nie wiedzieć czemu jakoś dziwnie cieszę się do tego telefonu. (?) W sumie T jest przystojny i nigdy nie ukrywałam, że ujmuje mnie poziomem swojej wiedzy i cholerną inteligencją, ale czy mi się podoba ? Dojdę do tego. Odkryłam również, że zaczął podobać mi się polski Penn Badgley, który jest "ukochanym" M, ale mam na to usprawiedliwienie. Po pierwsze, to ja go znalazłam, po drugie nie znamy się, po trzecie jest cholernie przystojny i po czwarte ( to najważniejsze) chłopak tańczy ! Ostatecznie to właśnie dlatego mi się spodobał. Haha, żary żartami, ale ostatnio odczuwam jakąś dziwną chęć posiadania chłopaka. CHOLERNIE NIE W MOIM STYLU ! Mam nadzieję, że mi to przejdzie bo inaczej mogę się stać desperatką poszukującą ideału ( Johnny Depp oraz Channing Tatum).
"Pozdrowienia z Paryża" -genialny film i świetna rola Travolty. Po jego obejrzeniu utwierdziłam się w przekonaniu, że oddam się facetowi mówiącemu po francusku (<3) Swoją drogą Jonathan Rhys-Meyers to niezły dup. :D King i jego " Miasteczko Salem" wzywają.

Idiotyzmu ciąg dalszy...

2011-07-03T13:48:00.000+02:00

Zastanawiając się nad tym o co mi tak naprawdę chodzi, doszłam do wniosków, że o potrzebe wygadania się. Mimo tego, iż mam wspaniałe przyjaciółki to o pewnych rzeczach im nie mówie. Kocham je jak siostry, ale nie jestem pewna czy te błahe sprawy nie zrobią ze mnie idiotki. W gruncie rzeczy w naszym stadzie jestem postrzgana jako ta "najbardziej myśląca", nie chodzi oczywiście o myślenie w dziedzinie nauki, ale o myślenie w dziedzinach bardziej życiowych. Jestem tzw. głosem rozsądku w sprawach, które z punktu widzenia nastolatki są cholernie istotne. Zabawne jest w tym wszystkim to, że chociaż służe najbardziej trafnymi radami to sama nie potrafię z nich korzystać. Ironia losu. Tak więc zajmując się tymi marnymi aspektami mojego życia, nie mając pomysłu na jakieś głębokie przemyślenia zaczne opisywać te "głupie" sprawy. Ja dla Siebie. W końcu takie było założenie.

Pogoda jest tak fatalna, że nie mam na nic ochoty. Od paru dni ciągle pada a ja jestem przygnębiona faktem, że nie dostałam się do szkoły, do której chciałam. Fakt, iż po wynikach nie dalam tej wymarzonej na żaden nabór i 2 dni temu doszła do mnie informacja, że dostałam się do szkoły pierwszego naboru to nie zmienia to faktu, iż sie nie cieszę. Chciałam trafić do szkoły, gdzie będą prawie wszyscy, na których mi zależy. Teraz zamiast cieszyć się wakacjami obmyślam szczwany plan jak to wylizać tyłki dyrekcji szkoły, do której chcę pójść. Zajebioza.
Pieprzony realizm. Było zaryzykować a nie chować głowę w piasek. Teraz cierp tępa pało.

I co dalej ?

2011-07-02T23:15:00.001+02:00

Okey, założyłam tego cholernego bloga i ogarnęła mnie jakaś dziwna chęć pisania. O czym ? O wszystkim. Niestety jak się pisze o wszystkim to pisze się o niczym. Tak to ma wyglądać ? Mam dokumentować każdą pojedyńczą myśl związaną z moją egzystencją ? Silić się na pseudo filozoficzne wywody, które z biegiem czasu rozśmieszą mnie do łez ? hmm... sama nie wiem. W głowie mam potok ubogich pomysłów na kolejne wypowiedzi. Ich brak sensu i jakiejkolwiek kropli inteligencji mnie przeraża. Czy ja serio jestem taka zwykła ? Taka przeciętna ? Bez żadnych wspaniałych cech, które wyróżniają mnie spośród reszty towarzystwa ? Nie wiedzieć czemu moja osoba chce być postrzegana jako osobna jednostka, różniąca się od reszty. Ja i wszyscy. Wyjątkowość, pojęcie względne, ale jednak coś znaczy. Zero polotu i sensu w tej wypowiedzi. Smutne.
Mając "wene" chciałam wyjawić swoje "marzenie". Jest ono tak głupie i płytkie, że aż zabawne. Śmieje się pisząc to, jednocześnie zastanawiając się dlaczego to robie. Ratując swoją persone przed kpiną odłoże takie dziwne "uwagi" dotyczące mojego wyglądu na boczny tor. Pewnie do tego wrócę, jednak teraz wydaje mi się to zbyt "odważne". Jeżeli jakakolwiek osoba teraz to czyta to rozumiem twoje znudzenie moja droga. Nie jestem taka głupia za jaką mnie masz. Jestem raczej poirytowana i piszę od czapy. Obiecuje jak znajdzie się jakiś tamat to posile się o jakiś sensowny komentarz. W tym momencie moja natura idiotki daje o Sobie znać. Lepiej dać temu spokój zanim zrobi się za bardzo bezosobowo. Z drugiej strony dlaczego ktokolwiek miał by to czytać? to pytanie pozostawie bez odpowiedzi w swojej głowie.

Kolejny post musi zawierać coś konkretnego. ;) pamiętnik to pamiętnik. O co ci tak naprawdę chodzi Alex ? Wychodzę z pokoju z tą myślą, zasne z nią a jutro napiszę co wymyśliłam.

Ja TU jestem.

2011-07-02T21:19:00.000+02:00

Zaczynam coś zupełnie nowego. Z pozoru. Tak naprawdę będzie to opisywanie mojej codzienności, która nie jest taka jaka powinna. Nudna, bez polotu. Marzenia, ale brak jakiejkolwiek motywacji to zrobienia czegoś wiecej. Życie wypełnione masą przyjciół i znajomych, wielkimi planami i fascynacją. Czy jednak robie coś więcej niż tylko mówienie o tym co chce zrobić? Nie. Od dziś postanawiam to zmienić. W gruncie rzeczy postanawiam "coś" zmienić od dawna, ale obietnice składane przed samą sobą szybko gubią się w labiryntach mojej pamięci. Blog ma mnie zmotywować. Nie liczę na czytelników. Wiem, że dzisiejsza przepałniona ironią młodzież wyśmieje tego posta. Sama taka jestem. Nie obchodzą mnie żale innych a pisane o nich na blogach napawa mnie śmiechem. Wiem, że w tym momencie zaprzeczam sama Sobie. Ale tu, gdzie teraz jestem odbywa się uzewnętrznienie mojej duszy, bez zdradzania tożsamości. Bez pokazywania twarzy. Ja dla Siebie. Nikogo innego...